حق فراموش شدن در ترازو: نياز ناشي از فضاي مجازي يا تهديدي براي آزادي بيان!؟

حق فراموش شدن، مفهوم نسبتاً جديدي است كه در اتحاديه اروپايي و ايالات متحده آمريكا مطرح شده است. اين حق به اشخاص امكان درخواست حذف اطلاعات و داده‌هايي را مي‌دهد كه با رضايت آن ها يا توسط اشخاص ثالث بر روي صفحه‌هاي اينترنت منتشر شده است؛ در نتيجه اِعمال اين حق، ديگران نمي‌توانند آن ها را از طريق نتايج موتورهاي جست و جو مورد رديابي قرار دهند و با گذشت زمان مورد برچسب هاي مختلف اجتماعي قرار نمي گيرند. حق فراموش شدن حق مطلقي نيست و بايد در تعامل با ساير حقوق مثل حق آزادي بيان و آزادي‌هاي رسانه‌اي در نظر گرفته شود. بنابراين با توجه به اوضاع و احوال خاص هر پرونده بايد مشخص شود كه آيا تقاضاي حذف اطلاعات، موجه است يا خير. جستار حاضر به روش تحليليتوصيفي، موضوع را در نظام هاي حقوقي اتحاديه اروپايي، ايالات متحده آمريكا، فقه اماميه و حقوق ايران بررسي كرده و در نهايت به اين نتيجه رسيده است كه در ايران، چنين حقي به طور صريح وجود ندارد و شناسايي قانوني اين حق ضروري به نظر مي رسد.