بازپژوهي تعريف و مفهوم انفال در انديشۀ فقيهان اماميه (با تأكيد بر انگارۀ امام خميني«ره»)

با تحقيق در متون فقهي از قدما تا متأخران فقيهان اماميه به اين نتيجه مي‌رسيم كه فقها در تعريف انفال صرفاً به ذكر برخي از مصاديق آن بسنده كرده‌اند. اشكال اين نحوۀ تعريف آن است كه در دورۀ معاصر و با پيدايش مصاديق نوپديد، تعريف‌هاي مذكور كارايي ندارند و ضرورت ذكر ضابطه براي انفال و تعريف ناظر به ملاك براي شناسايي مصاديق جديد كاملاً محسوس است. بر اين اساس در مقالۀ حاضر نگارندگان به بيان تعريف انفال (به صورتي كه ناظر به ملاك باشد) اهتمام كرده‌اند و در اين راه با تأكيد بر نظريۀ امام خميني (ره) و دفع اشكال‌هاي آن، معتقدند در تحليل كلي، وصف «لاربّ له» و «لامولي له» كه در روايات آمده‌اند، شايد ضابطۀ انفال به‌شمار آيد و بر اساس آن، تعريف ناظر به ملاكي براي انفال ارائه شود؛ به اين بيان كه هر چه در هر دورۀ زماني مصداقي براي عنوان لا رب له (آنچه مالك بخصوص ندارد) محسوب شود، از انفال خواهد بود.