تأثير آموزش مباحث فقه شيعي در ارتباط با گياهان و درختان بر ميزان آگاهي، نگرش و رفتار محيط‌زيستي دانشجويان

هدف از اين پژوهش تعيين «تأثير آموزش مباحث فقه شيعي در ارتباط با گياهان و درختان بر ميزان آگاهي، نگرش و رفتار محيط‌زيستي دانشجويان» است. نوع پژوهش، كاربردي است و از لحاظ روش اجرا، نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون و پس آزمون با دو گروه مداخله و شاهد است. نمونه موردمطالعه شامل 40 نفر از دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران جنوب است كه به روش نمونه در دسترس انتخاب شدند و به‌طور تصادفي ساده در قالب دو گروه مداخله و شاهد به تعداد هر يك 20 نفر، گروه‌بندي شدند. مداخله انجام‌گرفته شامل آموزش تلفيق مباحث ديني و فقه شيعي مربوط به گياهان و درختان براي دانشجويان گروه آزمايش به ميزان 8 ساعت، طي يك دوره 3 ماهه است. براي هر دو گروه پيش آزمون و پس آزمون انجام گرفت. ابزار گردآوري داده‌ها، پرسش نامه‌هاي محقق ساخته بود كه روايي صوري و محتوايي آنها از طريق افراد متخصص محيط‌زيست، استادان علوم قرآن و حديث، فقه و حقوق اسلامي و الهيات تأييد شد و پايايي پرسشنامه‌ها نيز با اجراي آزمايشي بر روي يك گروه 20 نفري و استفاده از آلفاي كرونباخ كه معادل 0.78 براي آگاهي، 0.74 براي نگرش و 0.82 براي رفتار به دست آمد. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از آماره‌هاي توصيفي (فراواني، ميانگين و انحراف استاندارد) و آمار استنباطي چون آزمون‌هاي t وابسته و t مستقل صورت گرفت. بر اساس نتايج آزمون‌هاي آماري، آموزش مباحث فقه شيعي مرتبط با حفاظت گياهان و درختان بر هر سه متغير آگاهي، نگرش و رفتار محيط‌زيستي گروه مداخله تأثير مثبت و معناداري داشت.