رابطه بين رفتار محيط‌زيستي با ميزان تفكر سيستمي و مسئوليت‌پذيري اجتماعي (موردمطالعه: كاركنان محيط‌زيست خراسان شمالي)

پژوهش حاضر به بررسي رابطه بين تفكر سيستمي و رفتار حفاظت از محيط‌زيست و مسئوليت‌پذيري اجتماعي مي‌باشد. روش تحقيق، توصيفي از نوع پيمايشي است كه با تكنيك تحليل همبستگي انجام شد. جامعه آماري پژوهش شامل كليه كاركنان اداره كل محيط‌زيست خراسان شمالي به تعداد 98 بود و از روش تمام شماري استفاده گرديد. ابزار جمع‌آوري اطلاعات سه پرسشنامه تفكر سيستمي گلدمن (2005)، رفتار حفاظت از محيط‌زيست آجزن و فيش بين (1975) و مسئوليت‌پذيري اجتماعي ميليمان و همكاران (2003) بود. براي تعيين اعتبار پرسشنامه‌ها از روش آلفاي كرونباخ استفاده شد كه براي تفكر سيستمي، 94/0 رفتار محيط‌زيستي 96/0 و همچنين مسئوليت‌پذيري اجتماعي 96/0 به دست آمد. روايي ابزار از نوع محتوايي بوده كه مورد تأييد اساتيد و خبرگان قرار گرفت. جهت تجزيه‌وتحليل داده­ها از آمار توصيفي (توزيع فراواني، درصد و ميانگين) و آمار استنباطي آزمون توزيع نرمال كلوموگروف – اسمرينوف، آزمون همبستگي پيرسون، آزمون رگرسيون گام‌به‌گام با استفاده از بسته نرم‌افزاري SPSS نسخه 19 استفاده‌شده است. نتايج نشان داد بين تفكر سيستمي و مسئوليت‌پذيري اجتماعي و نيز بين رفتار محيط‌زيستي و مسئوليت‌پذيري اجتماعي در سطح معني­داري 99% رابطه معناداري وجود دارد.