اثربخشي آموزش مبتني بر بازتواني شناختي در بهبود حافظه ديداري و شنيداري كودكان با اختلالات يادگيري همراه با بيش‌فعالي و اختلالات يادگيري بدون بيش‌فعالي

تحقيقات در حيطه ي كودكان داراي ناتواني‌هاي يادگيري نشان مي دهد كه اين كودكان اغلب داراي اختلالاتي در  زمينه ادارك، زبان، پردازش واجي و مشكلات حركتي و حافظه هستند. مشكلات حافظه بسياري از اين كودكان با فرآيندهاي ديداري و شنيداري آنها پيوند دارد. اختلالات حافظه در اين كودكان ممكن است باعث نقص در ساير حوزه‌هاي شناختي نيز شود. به همين دليل اثر بخشي در اين حوزه از اهميت خاصي برخوردار است. لذا هدف پژوهش حاضر، بررسي اثربخشي درمان مبتني بر بازتواني شناختي در بهبود حافظه ديداري و شنيداري كودكان با اختلالات يادگيري همراه و بدون اختلال نقص توجه بيش‌فعالي مي‌باشد. ابزارهاي مورد استفاده در اين تحقيق پرسشنامه CSI4 و نرم‌افزار درماني Nback بود. بدين منظور 26 نفر از كودكان مبتلا به اختلالات يادگيري (10 نفر مبتلا به اختلال نقص توجه بيش‌فعالي و 16 نفر بدون اختلال نقص توجه بيش‌فعالي)  انتخاب و تحت بازتواني از طريق نرم‌افزار N-back (21 جلسه نيم ساعته) قرار گرفتند. داده‌ها با استفاده از روش تحليل كوواريانس چند متغيري(MANCOVA) تحليل شد. يافته‌ها نشان داد كه روش بازتواني شناختي براي گروه‌هاي فوق‌الذكر مؤثر بوده و تفاوت اثربخشي براي حافظه شنيداري در دو گروه معني‌دار بود. ميزان بهبودي در حافظه شنيداري كودكان مبتلا به اختلال يادگيري همراه با بيش‌فعالي در مقايسه با گروه مبتلا به اختلال يادگيري بدون بيش‌فعالي بيشتر بوده است.