نقش قدرداني در عملكرد تحصيلي و رضايت از زندگي با ميانجيگري حمايت اجتماعي والدين، اساتيد و همكلاسي¬ها

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر بررسي رابطه علّي قدرداني با عملكرد تحصيلي و رضايت از زندگي با ميانجيگري ابعاد حمايت اجتماعي (اساتيد، والدين و همكلاسي‌ها) در دانشجويان دانشگاه پيام نور بود. روش: جامعه آماري اين تحقيق شامل تمام دانشجويان دختر و پسر دانشگاه پيام نور اهواز در سال تحصيلي 1396 مي‌باشد. از اين جامعه تعداد 312 نفر به روش نمونه‌گيري تصادفي در دسترس اتتخاب شدند. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسش‌نامه‌هاي محقق‌ساخته قدرداني سواري (1396)، حمايت اجتماعي والدين، اساتيد و همكلاسي‌ها سواري (1396)، رضايت از زندگي داينر، امون، لارسن و گريفين (1985) و معدل تحصيلي استفاده شد. تحليل داده‌ها به روش تحليل مسير انجام شد. نتايج: نتايج نشان داد، قدرداني بر عملكرد تحصيلي، رضايت از زندگي، حمايت اجتماعي والدين، اساتيد، همكلاسي‌ها و حمايت اجتماعي همكلاسي‌ها بر عملكرد تحصيلي و حمايت اجتماعي والدين و اساتيد بر رضايت از زندگي معني‌دار است. از دو فرضيه غير مستقيم چندگانه، فرضيه رابطه غير مستقيم قدرداني با عملكرد تحصيلي با ميانجيگري حمايت اجتماعي والدين و اساتيد معني‌دار شد. نتيجه‌گيري: از اين پژوهش مي‌توان نتيجه گرفت، براي تقويت عملكرد تحصيلي، رضايت از زندگي، جلب حمايت اجتماعي والدين، اساتيد و همكلاسي‌ها بايستي مسأله قدرداني از ديگران را جدّي گرفت و براي تحقق آن نزد ديگران تلاش كرد. از طرفي و با توجه به اينكه حمايت اجتماعي همكلاسي‌ها در عملكرد تحصيلي اثر گذار بوده، لذا براي تحقق رضايت از زندگي توجه به حمايت اجتماعي والدين و اساتيد بسيار ضروري است.