بررسي مدل علي خردمندي: تبيين اثر شخصيت و خودكارآمدي مقابله

هدف: هدف اين پژوهش تبيين خردمندي بر اساس عوامل شخصيتي با واسطه¬گري خودكارآمدي مقابله است. روش: روش پژوهش از نوع همبستگي با استفاده از مدل¬يابي معادلات ساختاري است و جامعه آماري كليه دانشجويان كارشناسي دانشگاه شيراز بودند كه تعداد 400 دانشجوي كارشناسي (261 زن، 139 مرد) با روش نمونه¬گيري تصادفي خوشه¬اي انتخاب شدند و مقياس¬خودسنجي خردمندي (ويستر، 2003)، فرم كوتاه پرسشنامه پنج عامل بزرگ شخصيت (گلدبرگ، 1999) و خودكارآمدي مقابله (چسني و همكاران، 2006) را تكميل نمودند. يافته¬ها: نتايج تحليل معادلات ساختاري نشان داد كه از بين ابعاد شخصيتي، برون¬گرايي و توافق¬پذيري به ترتيب به طور مستقيم (16/0= β، 22/0= β و001/0=p)، همچنين برون¬گرايي همراه با گشودگي به تجربه، وظيفه¬گرايي، روان¬نژندگرايي و به ترتيب به صورت غير مستقيم (11/0= β، 04/0= β، 14/0 = β ، 25/0- = β و 001/0=p) با واسطه¬گري خودكارآمدي مقابله قادر به پيش¬بيني خردمندي شدند. نتيجه¬گيري: بر اساس نتايج اين پژوهش پيشنهاد مي¬شود با توجه به اين¬كه عوامل شخصيتي داراي ثبات نسبي هستند و خودكارآمدي مقابله قابل آموزش است؛ با تأكيد بر آموزش خودكارآمدي مقابله و بستر سازي محيط و طراحي بسته¬هاي آموزشي طوري برنامه¬ريزي شود كه افراد با ويژگي¬هاي شخصيتي گوناگون بتوانند با تقويت خودكارآمدي مقابله در مسيرشكوفايي خردمندي گام بردارند.