جامعه‌شناسي تاريخي روابط بين‌الملل چارچوبي نظري براي تحليل نظم فراملي

به طور كلي عمده ادبيات توليد شده در جامعه شناسي تاريخي روابط بين الملل به دو بخش تقسيم مي گردد. در بخش اول محققان با توجه به شناخت شناسي و هستي شناسي و روش شناسي نظريه جامعه شناسي تاريخي به عنوان رويكردي التقاتي سعي در افزايش غناي نظري آن دارند. در بخش دوم پژوهشگران با اتصال سطوح تحليل داخلي و خارجي و برجسته‌سازي نقش محيط بين الملل در آغاز و انجام تحولات به دنبال ارائه تفسيري جامع از پديده هاي سياسي مي باشند. در اين راستا نظم فراملي به عنوان پديده اي برآمده از روابط اجتماعي ملهم از عناصر تاثيرگذاري است كه ريشه در دو سطح داخلي و بين المللي دارد. نوشتار حاضر قصد دارد با عبور از چارچوب حاكم بر جريان اصلي روابط بين الملل كه صرفاً متكي بر شاخصه هاي واحد نظير قدرت، امنيت، اقتصاد، هويت و ... مي باشند اقدام به ارائه يك رويكرد نظري خاص براي تحليل نظم فراملي در بستر نظريه جامعه شناسي تاريخي روابط بين الملل نمايد. در اين راستا مولفان بر اين باورند كه نظم بين الملل پديده اي اجتماعي است كه دامنه آن از سطوح فرو ملي آغاز مي شود و گرايشات فراملي را نيز در بر مي‌گيرد.