رويكرد انسان گرايانه ي نيما به طبيعت

Nima’s Humanistic Approach to Nature

در دستگاه فكري نيما انسان و طبيعت از هم جدا نيستند و نيما اين دو را در مقابل هم قرار نمي دهد، بلكه او به وحدت بين انسان و جهان بيرون قائل است. نيما ديدي انسان گرايانه به هستي دارد. بنابراين طبيعتي كه ترسيم مي كند طبيعتي است با خصوصيات و ويژگي هاي انساني. چنين طرز تفكري در زبان شاعر نيز اثر مي گذارد و ارايه ي «تشخيص » را در شعر او برجسته و چشمگير مي كند. در آثار او همه ي پديده ها و عناصر طبيعي داراي شعور و شخصيت و روح و احساسند. نيما طبيعت بيرون را بازتابي از طبيعت درون مي داند. بنابراين جهان را از دريچه ي عواطف خود تعبير و تفسير مي كند.