تاريخ‌نگاري مكتب حديثي كوفه در پنج قرن نخست و تأثيرگذاري آن بر تاريخ‌نگاري اسلامي بر اساس دو فهرست نجاشي و شيخ طوسي

بدون عنوان

تاريخ‌نگاري از نخستين حوزه­هايي است كه شيعيان بدان توجه كرده­اند. در مكتب كوفه به عنوان پيش‌قراول مراكز علمي شيعه، اولين آثار به نگارش درآمد. اين‌كه تاريخ‌نگاري در نخستين پايگاه خود چه روندي را طي نموده و چه تأثيري بر تاريخ‌نگاري اسلامي داشته، هدفي است كه اين نوشتار دنبال مي‌كند. در اين نوشتار، روند تاريخ‌نگاري شيعيان كه از سدة نخست هجري آغاز گرديد، در دو برهه دوران حضور ائمه و دوران پس از غيبت ايشان بررسي گرديد. در عصر نخست كه دوران مؤلفان تاريخ‌نگار محسوب مي­شود، تاريخ‌‌نگاري شكل تخصصي به خود نمي­گيرد و اين نگاه مورخانه از نيمه قرن دوم، با ظهور مورخان نامي شيعه آغاز مي­گردد. در دوران غيبت ائمه نيز مسأله جزيي‌نگري در تأليف آثار نمايان گرديد. اثرپذيري عالمان و مورخان جهان اسلام در آثارشان از تأليفات تاريخ‌نگاران مكتب كوفه، از جلوه­هاي اثرگذاري اين مكتب بر تاريخ‌نگاري اسلامي است.

فاقدچكيده