رابطه تصوير بدني، كيفيت زندگي و استرس ادراك شده با اختلالات خوردن دانش آموزان دختر و پسر

هدف از پژوهش حاضر بررسي رابطه تصوير بدني، كيفيت زندگي و استرس ادراك شده با اختلالات خوردن در بين دانش آموزان دختر و پسر سال چهارم مقطع متوسطه شهرستان بهبهان بود. تعداد آزمودنيها 200نفر(100 پسر و 100دختر) بود كه به صورت تصادفي مرحله اي از جامعه مذكور انتخاب شدند. طرح پژوهش از نوع همبستگي بود. ابزارهاي مورداستفاده عبارت بودند از: پرسشنامه تصوير بدني (BICI)، كيفيت زندگي (WhoQOL BERF)، استرس ادراك شده (PSS) و اختلالات خوردن اهواز (AEDI). به منظور تجزيه و تحليل دادهها از ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چند متغيره استفاده شد. نتايج نشان داد بين تصوير بدني و اختلالات خوردن در زمينه بي اشتهايي و پراشتهايي رواني رابطه مثبت معناداري وجود دارد. و بين كيفيت زندگي و اختلالات خوردن رابطه منفي معناداري وجود دارد. بين استرس ادراك شده و اختلالات خوردن رابطه مثبت معناداري وجود دارد. همچنين تحليل رگرسيون چند متغيره نشان داد كه از بين متغيرهاي پيش بين تصوير بدني و كيفيت زندگي پيش بيني كننده اختلالات خوردن دانش آموزان مي باشند