تأثير حاد پروتكل هاي مختلف گرم كردن بر تعادل ايستا، پويا و عملكرد بالانس شلاقي در دختران ژيمناست ماهر

Acute effect of different warm up protocols on static and dynamic balance indices and balance the vault in skilled female gymnast

سابقه و هدف: هدف از انجام اين پژوهش بررسي تأثير حاد پروتكل‌هاي مختلف گرم‌كردن بر تعادل ايستا، پويا و عمل‌كرد بالانس شلاقي در دختران ژيمناست ماهر بود. مواد و روش‌ها: به اين منظور تعداد 24 نفر از دختران ژيمناست ماهر با ميانگين سني 43/1±66/9 سال انتخاب شدند. آزمودني‌ها با آرايش تصادفي به سه گروه (گرم‌كردن عمومي (كنترل)، گرم‌كردن عمومي و كشش ايستا و گرم‌كردن عمومي و كشش پويا) تقسيم شدند. پروتكل اول شامل 10 دقيقه گرم‌كردن عمومي، پروتكل دوم شامل گرم‌كردن عمومي و استفاده از حركات كششي ايستا و پروتكل سوم شامل گرم‌كردن عمومي و حركات كششي پويا در عضلات درگير در اجراي مهارت بالانس شلاقي بود. قبل و بلافاصله بعد از فعاليت شاخص‌هاي تعادل دامنه نوسانات مركز فشار در جهت‌هاي قدامي-خلفي و داخلي-خارجي و هم‌چنين طول مسير مركز فشار قدامي-خلفي و داخلي-خارجي در چهار وضعيت ايستا و پويا (در هر دو وضعيت: با دو پا و يك پا) با استفاده از سيستم نيروسنج مجهز به 7 دوربين و صفحه فشار (Kistler force plate) بررسي شد. يافته‌ها: نتايج اين پژوهش نشان داد عمل‌كرد بالانس شلاقي با پروتكل گرم‌كردن پويا به طور معناداري بالاتر از پروتكل گرم‌كردن عمومي (001/0=p) و پروتكل گرم‌كردن ايستا (001/0=p) بود. هم‌چنين عمل‌كرد بالانس شلاقي بعد از اجراي پروتكل گرم‌كردن ايستا به طور معني‌داري كاهش يافت (005/0=p) اما در گروه كنترل تفاوت معني‌داري مشاهده نگرديد (05/0p&ge). تعادل ايستا با دو پا در پروتكل گرم‌كردن پويا نسبت به پروتكل گرم‌كردن عمومي (07/0=p) و پروتكل گرم‌كردن ايستا (06/0=p) تفاوت معني‌داري نشان نداد (05/0p&ge). هم‌چنين در پروتكل گرم‌كردن ايستا و گروه كنترل تفاوت معني‌داري مشاهده نشد (05/0p&ge). از طرفي بين تعادل ايستا با يك پا، تعادل پويا با دو پا و تعادل پويا با يك پا تفاوت معني‌داري در گروه‌ها مشاهده نگرديد (05/0p&ge). نتيجه‌گيري: يافته‌هاي اين تحقيق نشان داد گرم‌كردن پويا در مقايسه با گرم‌كردن ايستا و عمومي باعث توسعه بيش‌تري در عمل‌كرد بالانس شلاقي مي‌گردد. هم‌چنين گرم‌كردن پويا در مقايسه با گرم‌كردن ايستا و عمومي هر چند از لحاظ آماري اختلاف معني‌داري بين گروه‌ها نشان نداد، اما از نظر باليني باعث توسعه بيش‌تري در تعادل ايستا و پويا گرديد.

Introduction: The aim of this study was to investigate the acute effects of different warm-up protocols on static and dynamic balance indices and balance the vault in skilled female gymnast. Materials and Methods: Twenty four skilled female gymnasts (mean age 9.66±1.43 years( were selected. Subjects have been randomly divided into three groups: general warm-up (control), general warmup and static stretching and general warm-up and dynamic stretching. The first protocol included a 10 minute general warming up, the second protocol involved general warm-up followed by the use of static stretching and the third protocol included general warm-up followed by dynamic stretching the muscles involved in performing the balance whip. Before and after the activity, the indicators of the equilibrium of anterior-posterior and internal-external pressure fluctuations range, and track length of the anterior-posterior and internal-external pressure center in four static and dynamic situations (both with one leg, and with two legs) were investigated using a dynamometer system equipped with 7 cameras and Kistler force plate. Results: The whip balance performance with dynamic warm-up protocol was significantly higher than general warm-up protocol (P=0.001) and static warm-up protocol (P=0.01). Also the whip balance performance significantly decreased after the static warm-up protocol (P=0.005), but no significant differences were observed in the control group (P ≥0.05). Static balance with both feet in the dynamic warm-up protocol showed no significant difference in compare to general warm-up (P=0.07) and static warm-up protocols (P=0.06) (P ≥0.05). Also between the static warm-up protocol and the control group no significant difference was observed (P ≥0.05). On the other hand, no significant difference was observed between the static balance with one foot, dynamic balance with two feet and dynamic balance with one foot (P ≥0.05). Conclusion: Our study showed that dynamic warm-up resulted in further improvement in whip balance in compare to static and general warm-ups. Also, in clinical point of view, dynamic warm-up, in comparison with static and general warm-ups, leaded to further improvement in dynamic and static balance indices; although, these findings were not statically significant