ديالكتيك امر سياسي و زيبايي‌شناسي: تاملات نظري ژاك رانسير در باب زيبايي‌شناسي و نسبت آن با سياست

رانسير با تاكيد بر اين جمله كه «در كُنه سياست‌ورزي زيبايي‌شناسي است» به بررسي وجوه زيبايي‌شناسانه سياست و وجوه سياسي زيبايي‌شناسي در جايي مي‌پردازد كه عملي آن مقولات مربوط به امر محسوس را اصلاح كرده و يا تغيير و دگرگوني در آن بوجود آورده باشد. اين طرح با پيش‌فرض گرفتن «برابري» در انديشه و دستگاه فكري او به بازانديشي نسبت ميان سياست و زيبايي‌شناسي مي‌پردازد. از نظر رانسير هر دوي اين حوزه‌ها «از راه‌هاي موازي، به موضوعات واحدي مي‌پردازند». اين دو ساحت كه هر يك به شيوه خود توزيع مجدد امر محسوس را موجب مي‌شوند، با ايجاد اشكال مختلف ابداع و نوآوري، گفتار و بيان را از تقليل به نقش‌هاي در نظر گرفته شده رها مي‌سازند. در جايي كه اين دو حوزه در يك درهم‌بودگي و همبستگي با برچيده شدن منطق توزيع امرمحسوس و بازتوزيع آن، مرزهاي تجربه‌گري را مي‌گشايند؛ آن هم با پيش‌فرض گرفتن برابري كه امر سياسي را در راستاي رهايي محقق مي‌سازد.