بررسي تطبيقي سياست خارجي ايران و تركيه در قبال بحران سوريه از سال 2010 تا 2015

سوريه براي سال‌ها نقش دروازه ورود ايران به جهان عرب و اتصال استراتژيك ايران به منطقه مديترانه و خاور نزديك را بر عهده داشته است. از اين رو تضعيف سوريه و سرنگوني اسد باعث تضعيف محور مقاومت و كاهش نفوذ منطقه‌اي ايران و مهار آن مي شود. جمهوري اسالمي ايران از آغاز شكل گيري بحران در سوريه همواره از حمايت از نظام سياسي سوريه را به عنوان يكي از اولويت هاي مهم در سياست خارجي پي گيري نموده است. تركيه هم يكي از اصلي‌ترين بازيگران منطقه‌اي در بحران سوريه است كه به رغم رويكرد محتاطانه اوليه و البته كوتاه مدت خود، با حمايت از گروه‌هاي مخالف و انتقال كمك‌هاي مالي و تسليحاتي به مخالفان بر رويكرد تغيير رژيم در سوريه پاي فشرده است. عملكرد تركيه در قبال سوريه نشان مي دهد كه سياست تنش صفر با همسايگان راه به جايي نخواهدنبرد و تركيه با اتخاذ موضعي تهاجمي در قبال سوريه، به دنبال منافع خود و توسعه عمق استراتژيكش در سوريه احتمالي پسااسد است و اختلاف عمده در سياست خارجي ميان دو كشور در خصوص سوريه، تفاوت در نوع نگاه به اين موضوع است.