بررسي تاثير شاخص هاي حكمراني خوب و اندازه دولت بر شاخص فساد در كشورهاي گروه بريكس و ايران

هيچ منطقه يا كشوري در جهان مصون از خسارت فساد نيست. فساد بر رشد توليد ناخالص داخلي، نابرابري درآمد و فقر، توسعه انساني و برآورد سلامت و به طوركلي كيفيت حكومت اثرات منفي دارد و موجب كاهش آهنگ رشد اقتصادي مي شود. هدف اصلي اين پژوهش، بررسي تاثير شاخص هاي حكمراني خوب و اندازه دولت بر شاخص فساد در كشورهاي گروه بريكس و ايران با استفاده از گشتاوردهاي تعميم يافته (GMM) طي سال هاي 2016-2012 است. براي اين منظور از آمار و اطلاعات شاخص هاي شش گانه حكمراني خوب و شاخص اندازه دولت و فساد كه توسط «سازمان شاخص هاي حاكميت جهاني»، «سازمان شفافيت بين الملل» و «بانك جهاني» ارائه مي شود، استفاده شده است. در ارتباط با كانال هاي اثرگذاري مشخص شد كه شاخص كيفيت قوانين با ضريب 2/4 بيشترين تاثير را بر كاهش فساد داشته و شاخص اثربخشي دولت با ضريب 0/01، داراي كمترين تاثير است؛ همچنين افزايش شاخص هاي اندازه دولت و تورم به افزايش ميزان فساد منجر خواهد شد. افزايش شهرنشيني نيز نوعي پرسشگري ايجاد مي كند و نظارت را افزايش مي دهد كه درنهايت به كاهش فساد منجر مي شود.