بررسي تاثير نگرش بازارگرايي كاركنان بر تعهد سازماني با نقش ميانجي رضايت شغلي (مطالعه مورد؛ شركت نورايستا خراسان)

هدف از اين تحقيق، بررسي تاثير بازارگرايي بر رضايت شغلي و تعهد سازماني مي­باشد. تحقيق حاضر ازلحاظ هدف كاربردي، لحاظ ماهيت و روش در دستۀ تحقيقات علي و از حيث اجرا ميداني هست. جامعه آماري مورد مطالعه كارگران و كارمندان شركت نورايستا خراسان مي­باشند كه با توجه به تعداد كم( 69 نفر) و در دسترس بودن تمامي نفرات، از روش سرشماري استفاده شده و پرسشنامه ميان تمامي كاركنان توزيع گرديد كه از اين ميان 63 پرسشنامه دريافت شد. براي جمع‌آوري اطلاعات از ابزار پرسشنامه استفاده ‌شده كه پس از تأييد روايي و پايايي آن (ضريب آلفاي كرونباخ 81 درصد) بين نمونه توزيع گرديد. براي ‌تجزيه‌ و تحليل داده‌هاي پژوهش از آمار استنباطي (آزمون مدل يابي معادلات ساختاري ) و نرم افزارهاي اسپياساس و ليزرل استفاده شده ‌است. در مدل مورد بررسي مقدار شاخص هاي برازش (0/80=GFIو 0/031=RMSEA)نشان دهندة مناسب بودن مدل مي باشد. نتايج بدست آمده از آزمون فرضيات‌پژوهش نشان مي‌دهد كه تمامي فرضيات پژوهش مورد تاييد قرارگرفته است و بازارگرايي بر رضايت شغلي و تعهد سازماني كاركنان تاثير مثبت و معناداري دارد. همچنين تاثير مثبت و معنادار رضايت شغلي بر تعهد سازماني نيز تاييد گرديد و در نهايت تاثير بازارگرايي بر تعهد سازماني با نقش ميانجي رضايت شغلي نيز مورد تاييد قرار گرفت.

فاقد چكيده مي باشد