نظر و عمل در آغاز فلسفه

ثالس بنابر سنت ارسطويي به عنوان نخستين فيلسوف شناخته مي‌شود اما او در يونان باستان مرد دانا يا سوفوس ناميده مي‌شد. سوفوس و سوفيا به معني دانايي در آن زمان به دو وجه از شناخت و عمل دلالت داشت چنان كه ثالس در فهرستي از هفت داناي قديم نام برده مي‌شد كه جز او، مابقي سياستمدار و قانونگذار بودند. روايات مربوط به ثالس حكايت از هر دو وجه دارند به گونه‌اي كه اين روايات او را مردي نشان مي‌دهند هم اهل نظر و هم اهل عمل. اين دو وجه از نظر و عمل با تحليل مفهوم آرخه در تعليم او بهتر دانسته مي‌شود چنان كه با اين تحليل، معلوم مي‌شود آرخه در انديشه وي همان گونه كه معناي بن و اصل را در كيهان دارد و مبناي كيهان‌شناسي او است، دلالت بر حكومت و سلطه نيز دارد و مبناي انديشه سياسي او بر همين مفهوم استوار است. هدف مقاله حاضر اين است كه با ارايه اين تحليل دو وجه از نظر و عمل در مفهوم سوفيا روشن گردد و معلوم شود كه ثالس به عنوان يك سوفوس نه تنها يك انديشمند، بلكه انديشمندي بود كه انديشه‌اش را در پيوند با عمل دنبال مي‌كرد.