بررسي جلوه هاي انديشه در شعر قيصر امين پور

تنوّع در موضوع و محتوا از ويژگي هاي عمدۀ شعر قيصر امين پور به شمار مي رود. او در شعر خود به موضوعات گوناگون مانند مسائل اجتماعي، تقابل سنّت و تجدّد، تضاد ميان باورها و تصوّرات آدمي با واقعيّات موجود، آزادي، آرمان گرايي، انتظار و ... توجّه خاصّي نموده است. در اشعار قيصر، موضوعات اجتماعي از برجستگي و اهميّت ويژه اي برخوردار است و اغلب مضامين شعري او در خدمت اجتماع و مسائل مربوط به آن است. مجموعه هاي اشعار اوليّۀ قيصر رنگي مكتبي– مسلكي دارد و آميخته با حماسه و عرفان و سرشار از آرمان گرايي و ظلم ستيزي است كه به تدريج به شعري انسان مدار، واقع بين، جزءنگر و جهان گرا بدل مي شود؛ بدين ترتيب او در مجموعه هاي بعدي شعر خود، حركتي را از شعر شعارگرا به سوي شعر شعورگرا و فرهيخته آغاز مي كند. در اين مقاله جلوه هاي گوناگون انديشه و تفكّر در شعر قيصر امين پور مورد بررسي و تأمّل قرار گرفته است تا جنبه هاي شاخص ذهني و فكري وي مشخص گردد.

فاقد چكيده مي باشد