وحدت هستي از منظر حكمت و عرفان برتر

در اين مقاله درصدديم بحث در باره وحدت هستي و تشكيك در آن را در شكلي نو كه تلفيقي از مكاتب اشراقي و عرفاني و متعاليه است، به تصوير درآوريم و روح توحيد ناب اسلامي را آشكار ساخته، راه سير و رسيدن به مقام فنا در هستي را كه همان محو شدن دروحدت و اتحاد است مبين سازيم و شان رفيع حكماي اشراقي و متعاليه و سهم عظيم محي الدين عربي و عرفا اسلامي را در تحقق اين امر روشن سازيم.

In intend to depict the discussion on unity of the existence and its gradual gradation in a new form, which is a mixture of illuminist, mystical and transcendental schools. I am going to explain the spirit of pure Islamic monotheism as well as the way of achieving immortality in the existence which is the very effacements into unity. I want to clarify the supreme status of illuminist and transcendental sages and the great contribution that Muhy Al-Din Al-Arabi and other Islamic mystics made to its malerilization