بررسي رابطه بين هوش معنوي با خودكارآمدي معلمان مدارس ابتدايي شهر همدان

هدف از اين پژوهش، بررسي رابطه هوش معنوي با خودكارآمدي معلمان مدارس ابتدايي شهر همدان بود. پژوهش حاضر از لحاظ هدف، كاربردي و از لحاظ شيوه گردآوري و تحليل داده‌ها، جزء پژوهش‌هاي توصيفي از نوع همبستگي است. جامعه آماري پژوهش شامل كليه معلمان مدارس ابتدايي شهر همدان در سال تحصيلي 1394-1393 به تعداد 1542 نفر بود. با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي طبقه اي نسبي، و مطابق با فرمول كرجسي و مورگان نمونه اي به حجم 310 نفر انتخاب شد ابزار گردآوري داده‌ها شامل دو پرسشنامه استاندارد خودكارآمدي مربيان اسچانن – موران و وولفولك (2001) و پرسشنامه هوش معنوي هيلد برانت (2011)، بود كه پايايي پرسشنامه خودكارآمدي معلمان 0/91 و پرسشنامه هوش معنوي 0/90 با روش آلفاي كرونباخ تعيين شد. نتايج همبستگي نشان داد كه وضعيت هوش معنوي معلمان و خودكارآمدي آنان بالاتر از سطح متوسط است. بين هوش معنوي با خودكارآمدي معلمان رابطه مثبت و معنادار (0/327=R) مشاهده شد همچنين نتايج تحليل رگرسيون نشان داد كه مؤلفه‌هاي تفكر انتقادي وجودي و نيز توليد معني شخصي قدرت پيش‌بيني خودكارآمدي معلمان را دارند.

فاقد چكيده مي باشد