سازمان هاي مردم نهـاد و امنيت شهري (مطالعه ي موردي: شهر اصفهان)

مقاله ­ي حاضر با هدف بررسي نقش سازمان­هاي مردم ­نهاد در ارتقاء احساس امنيت اجتماعي مردم در شهر اصفهان تدوين شده است. اين پژوهش برخي ابعاد و مؤلفه­ هاي احساس امنيت (احساس امنيت مالي، احساس امنيت جاني، احساس امنيت اجتماعي) را كه صاحب­نظران جامعه ­شناسي، روان­شناسي بدان توجه داشته ­اند، با تأكيد بر انديشه ­هاي نظريه­پردازان كلاسيك و مدرن مورد بحث و بررسي قرار داده است. در اين تحقيق متغيرهاي پايگاه اجتماعي ـ اقتصادي، مسؤوليت ­پذيري اجتماعي، آگاهي اجتماعي و سرمايه ­ي اجتماعي و مدت عضويت در سازمان­هاي مردم ­نهاد به عنوان متغير مستقل و احساس امنيت اجتماعي به عنوان متغير وابسته در نظر گرفته شده است. روش تحقيق در اين پژوهش از نوع پيمايش است و از شيوه­ي نمونه ­گيري سهميه ­اي استفاده شده است. جامعه­ ي آماري، كليه­ ي سازمان هاي مردم نهاد فعال و در دسترس در شهر اصفهان بوده است كه تعداد آن­ها 30 سازمان مي باشد و جمعاً حدود 24240 نفر عضو در آن وجود دارد كه به عنوان جامعه ي آماري تحقيق مورد بررسي قرار گرفته است. نتايج اين پژوهش نشان مي­دهد احساس امنيت رابطه­ ي مثبتي با سرمايه ­ي اجتماعي، آگاهي اجتماعي و پايگاه اجتماعي دارد. اما ارتباط معناداري بين احساس امنيت با مسؤوليت­پذيري اجتماعي، مدت عضويت در سازمان­هاي مردم ­نهاد و نوع فعاليت سازمان و سن مشاهده نگرديد. همچنين آزمون تحليل واريانس نشان داده است كه حداقل اختلاف ميانگين­ احساس امنيت در بين افراد با تحصيلات متفاوت و جنسيت متفاوت معنا­دار است. با توجه به تحليل رگرسيوني چند ­متغيره مي­توان نتيجه گرفت كه بين احساس امنيت و متغيرهاي چندگانه­ ي سرمايه­ ي اجتماعي، آگاهي اجتماعي، پايگاه اجتماعي و مسؤوليت اجتماعي رابطه وجود دارد و از بين متغيرهاي چندگانه­ ي ذكر شده همچنين سرمايه­ ي اجتماعي بيش­ترين اثر را در تبيين احساس امنيت داشته است و متغير آگاهي اجتماعي كم­ترين اثر را در بين متغيرهاي مستقل در تبيين احساس امنيت داشته است.