ارزش منطقي تعريف رسمي

Logical Value of Formal Definition

تعريف در منطق سنتي به حد و رسم تقسيم مي‌شود و حد بنا بر دلايلي دور از دسترس دانسته مي‌شود. بنابراين، ‌‌آن‌چه مقدور است ‌‌تعريف رسمي است. اما تبيين چيستي و شرايط رسم ‌‌مشكلاتي را پديد آورده است. نتيجه اين‌كه رسم به سرنوشت حد گرفتار شده است و نشان داده مي‌شود كه فاقد ارزش منطقي و معرفت‌شناختي است. به‌ نظر مي‌رسد مي‌توان در چهارچوب سنت منطق سينوي به بازسازي رسم پرداخت كه لازمه‌اش ‌‌بازنگري در تعريف و شرايط آن است. اگر چنين تلاشي موفق باشد ‌‌معلوم مي‌شود كه نه رسم محدود به مركب از ذاتيات و عرضيات است و نه عرضيات اختصاص به ماهيات مركب دارد بلكه شامل ماهيات بسيط، ‌‌عوارض وجودي و حتي عوارض تحليلي هم مي‌شود. بر اين اساس، ‌‌مي‌توان اقسام قلمرو و كاركردهايي را براي رسم ترسيم و از ارزش منطقي و معرفت‌شناختي آن دفاع كرد تا آن‌جا كه رسم مي‌تواند همان كاركرد حد را داشته باشد ‌‌بدون اين‌كه مشكلات آن را داشته باشد.

In traditional logic, definitions are divided into essence oriented and accident oriented definitions, which the first one is considered inaccessible for some reasons and thus, the second is seen as the only feasible kind of definition. However explaining the nature and the conditions of the accident oriented definition has created some problems. As a result, accident oriented definition ended up with the fate of essence oriented definition and lost its logical and epistemological value. It seems that one might in the Avicenna's logic tradition reconstructs accident oriented definition, which of course requires reconsidering ‘definition’ and its conditions.