بررسي موسيقايي سي غزل اديب پيشاوري

bishavaris 30 sonnets musical review

اگر موسيقي را از تركيب اصوات بدانيم آن گونه كه با آهنگي دلنشين در گوش مينشيند. آن وقت درك پيوند ناگسستني و زيبايي كه ميان شعر و موسيقي وجود دارد، آسان تر خواهد بود. چون آهنگ و وزن از عوامل موسيقايي شعر است. يك شاعر براي بيان عواطف و هيجانات روحي خويش و ارتباط بهتر با خواننده به موسيقايي بودن سرودهاش توجه وافر دارد و اهتمام ميورزد تا سروده هايش در چهارچوب قوانين شعر باشد تا تفاوت ميان نظم و نثر آشكار گردد و اين تفاوت ريشه در به كار گيري قوي اوزان و قواعد شعري و نيز احساس شاعرانه دارد در اشعار اديب پيشاوري نيز موج موسيقي و آهنگ به كرانه هاي احساس مي رسند و نه تنها اوزان عروضي بلكه عوامل موسيقي ساز ديگري همچون قافيه، رديف، جناس و بر موسيقي شعر او مي افزايد و غزل فرصتي ديگر به شاعر مي دهد تا احساسات خود را با تمام پيچيدگي و فراز و نشيب هاي شعري اش در قالب هاي عارفانه، عاشقانه و ... در معرض ديد قرار دهد؛ چون كه در قالب غزل اوزان شورانگيز و آهنگين كاربرد بيشتري دارد موسيقي بيشتري در آن احساس مي شود و لذت خواننده از شنيدن اين اوزان دو چندان مي شود.