اخلاق مداري در شخصيت هاي مطرح در منظومه خسرو و شيرين

بي ترديد منظومه خسرو و شيرين يكي از غني ترين منظومه هاي برجسته زبان و ادبيات فارسي است. نظامي اين داستان را به سفارش شاه سلجوقي، سلطان ارسلان سروده است. نظامي داستان خسرو و شيرين را كه در همان ناحيه محل زندگي او رخ داده بود، و تا حدودي بر طبق رويدادهاي تاريخي واقعي بود برگزيد. نظامي گنجوي در داستان خسرو و شيرين، و ارزش والاي زن و ازدواج در ايران باستان را بيان مي كند. در اين داستان، اصلالت هاي اخلاقي و انساني ايران باستان و نقش والاي فكر و كرامت هاي انساني در آن زمان نشان داده شده است، مثلاً شيرين ضمن داشتن عشقي شديد و سوزناك به خسرو، در برابر تمايلات و خواسته هاي هوس انگيز خسرو از خود استقامت نشان مي دهد و گوهر خويش را حفظ مي كند. هدف از اين مقاله، بررسي بُعد اخلاق مداري شخصيت هاي منظومه به ويژه خسرو و شيرين است. روش تحقيق در اين پژوهش از نظر هدف كاربردي و از نظر ماهيت تحليلي و توصيفي است و روش گردآوري اطلاعات به صورت مطالعات كتابخانه اي و بررسي اسناد تاريخي است.