نظام تعليم خانگي قرآن در سيره پيامبر (ص)

«تعليم قرآن» به عنوان محور اصلي رسالت پيامبر اسلام (ص) از اهميت ويژه¬اي برخوردار است؛ بر اساس مستندات تاريخي، آن حضرت براي ترويج آموزش قرآن ميان مسلمانان، نظام آموزشي منسجم و هدف¬مندي را پايه¬ريزي و دنبال نمود. اين نظام آموزشي، از نظر مكاني، بر دو مكان مقدس «خانه» و «مسجد» مبتني است كه هر يك در مقايسه با ديگري، داراي آثار و كاركردهاي مشخص و بعضاً متفاوتي است. در اين ميان، آموزش «خانگي» قرآن كه از اجزاي نظام ارتباط خانگي با قرآن نيز محسوب مي¬شود، به عنوان راهبردي اساسي در فرايند تعليم و تعلّم قرآن كريم، نقش بي¬بديلي در سيره آموزشي رسول خدا (ص) دارد. جايگاه آموزش خانگي قرآن، با عنايت به مزايا و كاركردهاي فراوان و منحصر به¬فرد آن، نظير امكان برگزاري به صورت خصوصي و انفرادي و نيز توجه به آموزش¬هاي خانوادگي شامل: آموزش به فرزندان، همسر و خويشاوندان، نشان از تقدّم و اصالت آن، نسبت به مكان مقدس مسجد دارد. ضمن آنكه امروزه مسئله تحصيل در خانه به مفهوم آموزش كودكان در خانه به جاي رفتن به مدرسه، در نظامات تعليم و تعلّم جهان، جاي خود را باز كرده است. مقاله حاضر، ضمن واكاوي سيره پيامبر(ص) در خصوص نهادينه¬سازي فرهنگ آموزش خانگي قرآن در ميان امّت اسلامي، به اهميت ويژه آموزش خانگي قرآن در مقايسه با نقش مساجد در اين زمينه، پرداخته است.