بررسي مضامين اشعار كارگري در دورة مشروطه

An Investigation of the Contents of Labor Poems during the Constitutional Period

در بررسي‌ها و طبقه­ بندي‌هاي موضوعي شعر فارسي معاصر، به‌خصوص از دورة مشروطه به بعد، با نوع ادبي جديدي به نام «شعر كارگري» و «ادبيات كارگري» رو­به­رو هستيم كه تاكنون به طور اختصاصي به بررسي مضامين آن پرداخته نشده است. در اين مقاله سعي شده است كه ريشه‌هاي ظهور ادبيات كارگري در دورة مشروطه تا حد امكان نشان داده شود و ميزان تأثيرگذاري انديشه­هاي كارگري انقلاب روسيه در آثار شاعران كارگري دورة مشروطه ترسيم گردد و مضاميني كه در اين اشعار به كار رفته­اند، مورد بررسي و تحليل قرار گيرند؛ در نهايت، به اين نتيجه مي‌رسيم كه اين نوع ادبي تمام همّت خود را صرف ايفاي حقوق كارگران و مظلومان نموده و نهايت تلاش خود را در آگاهي­بخشي و ياري كردن‌شان كرده است تا آنان را به مقاومت و پايداري، هم در برابر فقر و نداري و هم در برابر ظلم و ستم سرمايه­داران و حكومت حاكم دعوت نمايد.

In the investigation and classification of modern Persian poetry based on the subject matter, especially from the Constitutional Period afterward, a new literary form, i.e., ‘labor poetry’ and ‘labor literature’ can be observed, the contents of which have never been specifically investigated. This paper tries to reveal the sources for the emergence of labor literature in the Constitutional Period, to depict the influence of labor ideas of the Russian Revolution on labor poetry during the Constitutional Period, and to examine and analyze their contents. Finally, it was concluded that this literary form came into existence to fulfil the rights of laborers and the oppressed, as well as to raise their awareness and help them to invite them to resist poverty and the oppression of capitalists and he ruling regime