تاثير نظام نوآوري بر رشد اقتصادي كشورهاي در حال توسعه از منظر سياست‌گذاري (رهيافت داده‌هاي تابلويي)

يكي از الويت مهم سياست‌ گذاري در ادبيات توسعه اقتصادي ارتباط بين نوآوري و رشد اقتصادي است. اقتصاد دانش‌محور اقتصادي است كه مستقيما بر اساس توليد، توزيع و مصرف دانش شكل گرفته است و دانش محرك اصلي رشد، ايجاد ثروت و اشتغال در تمامي رشته فعاليت‌هاست. در اين راستا، در اين مطالعه تأثير نوآوري بر رشد اقتصادي كشورهاي درحال توسعه طي دوره 1980- 2014 با استفاده از روش داده‌هاي تابلويي نامتوازن بررسي شده است. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد نوآوري تاثير مثبتي بر رشد اقتصادي كشورهاي در حال توسعه تاثير دارد. براين اساس توانمندسازي بخش خصوصي در فعاليت‌هاي پژوهشي و فناوري و رقابت‌پذيري و بازارگرا شدن تحقيقات و بهبود كارايي و نظامند شدن آن‌ها، رفع موانع تعاملي و سرعت‌عمل در زمينه انتقال تكنولوژي و انتقال نوآوري از طريق يادگيري حين كار، كاهش هزينه ارتباطات و حمل‌ونقل، دستيابي وسيع‌تر به بازارها و ارتقاء فناوري در اقتصاد در قالب سرمايه‌گذاري‌هاي مستقيم خارجي و سرمايه‌گذاري مشترك خارجي موجبات رشد اقتصادي را فراهم مي‌آورد.