هويت گرايي در سياست خارجي عربستان سعودي و پيامدهاي منطقه‌اي آن

هويت بازيگران عاملي مهم در شكل دادن به منافع، نقش و رفتار آنهاست. به تعبير سازه انگاران هويت‌ها انگيزه‌هايي را نشان مي‌دهند كه به فهم رفتار كمك مي‌كنند. عربستان سعودي به واسطه ويژگي‌هاي خاص هويتي و عناصر تشكيل دهنده آن، منافع و نقش‌هاي خاصي را براي خود تعريف كرده است. نگاه حاكمان سعودي به هويت «خود» و نوع برداشت از آن و نيز هويت «ديگر» بازيگران موجب شده تا سياست خارجي اين كشور، ضمن تداوم و پايداري در اصول، رويكردهاي متفاوتي را اتخاذ كند. چرا كه هدف انها حفظ و تداوم پادشاهي‌هاي محافظه كار، اتحاد و رهبري دولت‌هاي عربي، رهبري مذهبي مبتني بر تفسير خاص از اسلام و تداوم پيوند با ايالات متحده است. بر اين اساس هرگونه برداشت تهديد ناشي از هويت ديگري يا تحولات منطقه كه در مقابل اين اهداف باشد، موجب تهاجمي شدن سياست خارجي عربستان و شكل گيري روابط تضاد آميز مي‌شود. اين مقاله با روش توصيفي تحليلي و با بهره گيري از نظريه سازه انگاري در پي بررسي هويت عربستان سعودي و آثار و پيامدهاي آن بر سياست خارجي اين كشور درمنطقه و به ويژه در قبال جمهوري اسلامي ايران مي‌باشد.