بررسي و تحليل فرآيندهاي واجي در نظام آوايي گونۀ زباني طُرود

زبان­ هاي محلي ايران‌ زمين، گنجينه ­اي بي­ مانند و ذخيره­ اي تمام نشدني براي رشد و پيشرفت زبان فارسي به شمار مي­ آيد. تحليل نظام آوايي در گونۀ زباني طرود از توابع شهرستان شاهرود كه براي نخستين بار در اين مقاله بدان پرداخته‌ شده، ظرافت­ ها و حلاوت­ هاي اين گونۀ زباني را آشكار مي­ سازد. هدف از اين پژوهش نشان دادن وجوه اختلاف و اشتراك آوايي گونۀ زباني طرود با فارسي معيار در چارچوب فرآيند­هاي واجي است تا در نتيجۀ فرآيندهاي واجي كاهش، افزايش، ابدال، قلب­ و ادغام كه در اين گونۀ ­زباني وجود دارد - اما در حال حاضر در فارسي معيار به چشم نمي­خورد- نشان داده ­شود. مبناي اين مقايسه بر اساس­ الگوهاي رايج زبان ­شناسي بوده و گرد­آوري داده­ ها به روش پرسش و پاسخ، مصاحبه با گويشوران بومي انجام‌ شده است. اين پژوهش بر آن است تا با بررسي سير تحولات آوايي در گونۀ زباني مورد پژوهش و تطبيق آن با فارسي معيار، نسبت اين دو را بسنجد و از خلال بررسي تأثير فرآيند­هاي واجي در آن، واژگان گويشي كهن فعال را شناسايي نمايد و در گشودن گره­ هاي زباني و ادبي متون كهن به كار بندد.

فاقد چكيده مي باشد