پيش بيني صميميت زوجين از طريق الگوهاي تربيت خانوادگي (سبك هاي فرزندپروري، جهت گيري مذهبي، الگوهاي انساني و رسانه اي تربيت خانوادگي)

بدون عنوان

تشكيل خانواده به واسطه نياز به پيوند رواني- عاطفي انسان­ها كه ريشه در خصوصيات فطري دارد صورت مي­گيرد. پژوهش حاضر با هدف مطالعه جامعه ­شناختي رابطه الگوهاي تربيت خانوادگي با صميميت زوجين و به روش همبستگي انجام شد. جامعه آماري پژوهش حاضر را كليه زوجين شهرستان فراشبند كه طبق سرشماري سال 1395 تعداد 10692 نفر بودند، تشكيل داد كه تعداد 372 نفر از آنان به شيوه نمونه­ گيري خوشه­ اي چند مرحله ­اي براي گروه نمونه انتخاب شدند. اطلاعات متغيرهاي مورد بررسي در پژوهش با كمك پرسش­نامه مقياس صميميت زوجين، پرسش­نامه جهت­ گيري مذهبي، پرسش­نامه الگوي سبك فرزندپروري و پرسش­نامه محقق ساخته جمع ­آوري شد. داده­ ها بر اساس تحليل رگرسيون و ضريب همبستگي پيرسون تحليل شد. نتايج نشان داد كه بين الگوهاي تربيت خانوادگي زوجين و صميميت زوجين رابطه مثبت و معناداري وجود دارد و الگوهاي تربيت خانوادگي زوجين پيش ­بيني­ كننده مناسبي براي صميميت آنها در زندگي زناشويي است

فاقد چكيده