بررسي و تحليل شيوه هاي بيان و استدلال در زبان ديوانگان عطار

Survey and analysis of expression and logic techniques in the language of Attar’s mad

حضور ديوانگان در مثنويهاي عطار يكي از مهم ترين و برجسته ترين ويژگي سبك نوشتاري وي است؛ تا آنجا كه هيچ يك از شعرا و نويسندگان زبان فارسي به اندازه ي عطار به شخصيت ديوانگان در آثار خود نپرداخته است. به علت گستردگي حكايت هاي ديوانگان در مثنوي هاي عطار و اهميت و جايگاه آنها در روشن كردن افكار و انديشه هاي حقيقي عطار، كه در پس شخصيت ها و گفتار و كردار همين ديوانگان پنهان شده، بر آن شديم تا از جنبه ي زباني و شيوه ي گفتار و كيفيت استدلال اين ديوانگان بحث كنيم تا بدين ترتيب اندكي از خلاقيت و مهارت زباني و فكري عطار بازنموده شود. براي ورود به بحث اصلي؛ يعني تحليل شيوه هاي بيان و استدلال در زبان ديوانگان، اول بعد معرفتي عقل را در نزد عارفان و شاعران قبل از عطار بررسي كرديم و در بخش بعد، كيفيت ورود به بحث ديوانگان را مطرح كرديم كه نظر ارائه شده در اينجا، حاصل بررسي ساختاري و ريخت-شناختي كل داستانهاي مربوط به ديوانگان مثنويهاي عطار است.