اثر گردشگري بر توزيع درآمد براي كشورهاي دي‏ هشت

گردشگري بزرگ‌ترين صنعت خدماتي جهان از نظر درآمدزايي شناخته شدهاست،به‌طوري‌كه رشد آن تغييرات اجتماعي واقتصادي زياديرادر پي دارد.توسعه صنعت گردشگري براي كشورهاي درحال توسعه كه با معضلاتي چون درآمد سرانه نسبتاً پايين، توزيع نامناسب درآمد،نرخ فلاكت (مجموع نرخ‎هاي بيكاري و تورم) قابل توجه،محدوديت منابع ارزي و اقتصاد تك محصولي مواجه‎اند،ازاهميت فراواني برخورداراست. هدف اصلي تحقيق حاضر، بررسي تأثير گردشگري بر توزيع درآمد است. براي اين منظور، از داده‎هاي تابلويي مجموعه كشورهاي گروه دي‎هشت (شامل ايران) طي دوره زماني 2013-2000 استفاده شده است. نتايج حاصل از برآورد الگوي داده‎هاي تابلويي نشان مي‎دهد، توسعه گردشگري و باز بودن تجارت اثر مثبت و معنادار بر توزيع درآمد دارند. در مقابل، براساس ساير نتايج مطالعه حاضر، شاخص فلاكت و بحران اقتصاد جهاني، نابرابري درآمدي را افزايش مي‌دهند. در مجموع و براساس نتايج تحقيق حاضر، اگرچه توسعه گردشگري و باز بودن تجارت مي‌تواند موجب بهبود توزيع درآمد شود، ولي افزايش مقاومت اقتصادي در برابر بحران‌هاي اقتصادي داخلي و بين‌المللي ضروري است.