طراحي مدل راهبردي سياست‌گذاري امنيت داخلي جمهوري اسلامي ايران

تامين امنيت كه از وظايف اصلي و عمده دولت هاست نياز به سياستگذاري در اين حوزه را ضروري مي نمايد. در اين راستا مدل‌سازي يكي از تكنيك‌هاي تسهيل فهم و اجراي فرايند سياستگذاري است كه به مدد دولت مردان مي آيد. مقاله حاضر با هدف طراحي مدل مطلوب سياستگذاري در حوزه امنيت داخلي در ج.ا.ايران، مدل تلفيقي از نظريات اتزيوني(L.R.F) و هيرشمن(E.V.L) را بعنوان مدل مطلوب، طراحي و تبيين مي نمايد. در مدل مذكور، طبق تعريف امنيت داخلي، مردم نقشي محوري در مباحث امنيتي دارند و مجذوب كردن و رضايتمندي مردم، شاخصي مهم براي سنجش امنيت داخلي محسوب ميشود. در اين مدل، روش اجراي سياست هاي امنيت داخلي تا حد زيادي مطابق با ارزش‌ها و هنجارهاي مردم مي‌باشد و وفادار نمون مردم شاخص مهمي در ارزيابي محسوب مي‌شود. هدف اين پژوهش، تبيين ضرورت تجديدنظر در سياستگذاري امنيتي و ارائه يك مدل كارآمد از آن در عصر حاضر و در نهايت انطباق آن با شرايط خاص ج.ا.ايران بود. در اين راستا مدلي كه ارائه گرديد طبق نتايج تحليل آماري، علاوه بر مطلوبيت و تناسب و همچنين حصول هدف اصلي، احتمال موفقيت بيشتري در تامين امنيت داخلي در ج.ا.ايران دارد. در اين مدل تاكيد بر تقويت ارزش‌هاي فرهنگي مذهبي، اجتماعي در جامعه از ضروريات انكار ناپذير مي‌باشد.