تعيين ميزان شيوع اضطراب امتحان و ارتباط آن با عملكرد تحصيلي در دانش آموزان دبيرستاني استان سيستان و بلوچستان

هدف از پژوهش حاضر تعيين ميزان شيوع اضطراب امتحان و ارتباط آن با عملكرد تحصيلي در دانش آموزان دبيرستاني استان سيستا ن وبلوچستان بود. روش پژوهش حاضر روش توصيفي و جامعه مورد پژوهش كليه دانش آموزان دختر و پسر دبيرستان هاي استان سيستان وبلوچستان از يازده شهرستان و بخش هاي مربوطه به تعداد 36624 نفر بودند. نمونه موردمطالعه 374 دختر و 378 پسر بود. روش نمونه گيري خوشه اي چندمرحله اي و تعيين حجم نمونه از فرمول كوكران باميزان خطاي 5 درصد بدست آمد. براي جمع آوري اطلاعات از مقياس اضطراب امتحان ساراسون استفاده گرديد. يافته ها نشان ميدهد كه 1/ 41 درصد از دانش آموزان دبيرستاني مشكوك به اضطراب امتحان مي باشند. شيوع اضطراب امتحان در دختران بيشتر( 5/ 46 ) از پسران (7/ 35 ) بود. همچنين ميانگين هاي نمرات اضطراب امتحان در دو گروه دختر و پسر در سطح يك درصد تفاوت معناداري داشت و ميانگين نمره اضطراب امتحان دختران بيشتر از پسران بود. ضريب همبستگي پيرسون نشان داد كه بين اضطراب امتحان و عملكرد تحصيلي رابطه معكوس و معناداري وجود دارد همچنين نتايج رگرسيون براي پيش بيني عملكرد تحصيلي نشان داد كه اضطراب امتحان پيش بيني كننده عملكرد تحصيلي است.