نقش مسند مهارگري و خودكارآمدي در پيش بيني انگيزش تحصيلي دانش آموزان

هدف پژوهش حاضرتعيين رابطه مسند مهارگري و خودكارآمدي با انگيزش تحصيلي دانش آموزان بود. جامعه آماري پژوهش حاضر، شامل كليه دانش ­آموزان رشته علوم تجربي سال آخر دبيرستان­هاي دخترانه و پسرانه دولتي بود كه در سال تحصيلي 93-92 در تهران مشغول تحصيل بودند. جهت انتخاب نمونه از روش نمونه گيري خوشه اي چندمرحله اي استفاده شد. با توجه به طرح پژوهش 200 نفر انتخاب و به مقياس انگيزش تحصيلي (والرند و همكاران، 1989)، مقياس دروني بودن، افراد قدرتمند و شانس (لوينسون، 1981)، و پرسشنامه خودكارآمدي تعميم يافته (جاج و همكاران، 1998) پاسخ دادند. نتايج تحليل رگرسيون نشان دادند دو متغير مسند مهارگري و خودكارآمدي توانايي تبيين 13 درصد از واريانس انگيزش دروني، 7 درصد از واريانس انگيزش بيروني و 9 درصد از واريانس بيانگيزشي را دارند. در پايان، يافته­ ها بر مبناي اهميت انگيزش تحصيلي در پيشرفت تحصيلي دانش آموزان مورد بحث قرار گرفت.