الگويابي ساختاري تأثير كيفيت زندگي كاري بر اعتياد به كار اعضاي هيئت علمي دانشگاه

هدف كلي پژوهش حاضر بررسي تأثير كيفيت زندگي كاري بر اعتياد به كار اعضاي هيئت علمي دانشگاه با ارائه مدل معادلات ساختاري م يباشد. روش تحقيق توصيفي همبستگي است . جامعه آماري شامل اعضاي هيئت علمي دانشگاه سيستان و بلوچستان مي باشد كه حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان و با نمونه گيري تصادفي مرحله اي 350 نفر به دست آمد. ابزار اندازه گيري شامل دو پرسشنامه كيفيت زندگي كاري والتون و اعتياد به كار اسپنس و رابينز با پايايي مطلوب مي باشد. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از آمار توصيفي و استنباطي و با نر مافزار ليزرل انجام گرفت . اهم يافته ها نشان مي دهد كه بيشترين تأثير مرتبط با مؤلفه دلبستگي اجتماعي از مفهوم كيفيت زندگي كاري بوده و سپس در تأثيرگذاري اعتياد به كار نيز بيشترين مؤلفه تأثيرپذير عجين شدن با كار مي باشد . در واقع مي توان نتيجه گرفت كه زندگي كاري خوشايند با تمركز بر دلبستگي اجتماعي مابين اعضاي هيئت علمي دانشگاه بر بروز اعتياد عجين شدن با كار تأثير دارد. در نهايت مدل معادلات ساختاري تحقيق و برازش آن مبتني بر نتايج به دست آمده تأييد شده است.