ارائه مدلي به منظور نهادينه كردن آموزش و پرورش معنوي در مدارس ابتدايي

هدف اين پژوهش ارائه مدلي جهت نهادينه كردن آموزش و پرورش معنوي در بين معلمان مقاطع ابتدايي شهر تهران بود. روش پژوهش از نظر هدف كاربردي­ بنيادي؛ از نظر روش جمع ­آوري داده ­ها توصيفي – پيمايشي بود. جامعۀ آماري بخش كيفي پژوهش، خبرگان دانشگاهي و متخصصان آموزش و پرورش بودند و در بخش كمي جامعه آماري شامل كليه معلمان مقاطع ابتدايي شهر تهران بود. حجم نمونه در بخش كيفي با استفاده از اصل اشباع نظري 20 نفر تعيين شد و در بخش كمي نيز با استفاده از فرمول كوكران 430 نفر به عنوان نمونه تعيين شد و اين افراد با روش نمونه ­گيري تصادفي طبقه اي انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده ها در بخش كيفي مصاحبه ­هاي نيمه ساختار يافته و در بخش كمي پرسشنامه محقق ساخته 82 سوالي بود. براي سنجش روايي پرسشنامه از روايي محتوا و سازه استفاده شد كه نتايج بيانگر روايي ابزار بود. براي سنجش پايايي مصاحبه از دو روش ضريب آلفاي كرونباخ و بازآزمايي استفاده شد كه نتايج بيانگر پايا بودن ابزارها بود. روش تحليل داده­ ها در بخش كيفي تحليل محتوا (كدگذاري باز و محوري) بود؛ همچنين در بخش كمي از روش­هاي آمار توصيفي و استنباطي(تحليل عاملي تاييدي و اكتشافي) استفاده شد. نتايج نشان داد كه عوامل تاثير گذار بر نهادينه كردن آموزش و پرورش معنوي شامل دو بعد دروني و بيروني مي گردد. همچنين يافته هاي پژوهش نشان دادند كه از ميان عوامل دروني، عامل فضا و تجهيزات و در بين عوامل بيروني، عامل حاكميت از اولويت بيشتري نسبت به سايرين برخوردار است. مدل نيز از برازش مناسبي برخوردار بود.