امكان سنجي برنامه‌ريزي درسي مدرسه محور در نظام برنامه‌ريزي درسي از ديدگاه خبرگان آموزشي

هدف اصلي اين پژوهش، امكان ­سنجي برنامه‌ريزي درسي مدرسه محور در نظام برنامه‌ريزي درسي از ديدگاه خبرگان آموزشي استان آذربايجان شرقي بود. روش پژوهش توصيفي و از نوع زمينه ­يابي و جامعه آماري پژوهش كارشناسان مسؤول و معاونين آموزشي دوره متوسطه نواحي پنجگانه شهر تبريز، مناطق آموزشي (آذرشهر، گوگان، اسكو و خواجه) و اساتيد علوم تربيتي دانشگاه‌هاي تبريز، آزاد واحد تبريز، فرهنگيان و شهيد مدني آذربايجان بودند. نمونه پژوهش شامل42 نفر كارشناسان مسؤول و 44 نفر از اساتيد طبق جدول كرجسي و مورگان و به روش نمونه­ گيري تصادفي طبقه‌اي نسبتي انتخاب شدند. داده ­ها از طريق دو پرسش‌نامه محقق ساخته گردآوري شد. براي تعيين روايي، از روايي صوري و محتوايي استفاده گرديد. پايايي پرسش‌نامه‌ها به روش آلفاي كرونباخ محاسبه شد. براي تجزيه و تحليل داده­ها از آزمون­هاي آماري t تك نمونه‌اي، t دو نمونه مستقل وآزمون فريدمن استفاده شد. نتايج آزمون t تك نمونه‌اي نشان داد كه تمركززدايي از نظام برنامه‌ريزي درسي، كيفيت ­بخشي آموزشي و اجراي برنامه‌ريزي درسي مدرسه محور با توجه به توانمندي‌ها و ظرفيت­هاي مدارس ازطريق برنامه‌ريزي درسي مدرسه محور امكان پذير است (05/0≥P). درحالي كه نتايج آزمون t دو نمونه مستقل نشان داد از نظراساتيد و كارشناسان مسؤول در امكان تمركززدايي از نظام برنامه‌ريزي درسي و اجراي برنامه‌ريزي درسي مدرسه محوربا توجه به توانمندي‌ها و ظرفيت­هاي مدارس تفاوت معناداري وجود داشته(05/0≥P)، اما در كيفت ­بخشي آموزشي از طريق برنامه‌ريزي درسي مدرسه محور بين دو گروه تفاوت وجود ندارد(05/0≤P).