پيش‌بيني گرايش به رفتارهاي پرخطر بر اساس عدم تحمل بلاتكليفي و پيوند والديني در نوجوانان

پژوهش حاضر با هدف پيش‌بيني گرايش به رفتارهاي پرخطر بر اساس عدم تحمل بلاتكليفي و پيوند والديني در نوجوانان شهر ساوه در سال 1395 صورت گرفت. روش پژوهش بر حسب هدف كاربردي و از نظر گردآوري داده‌ها توصيفي-همبستگي بود. جامعه آماري شامل كليه دانش­ آموزان دختر دوره متوسطه منطقه 2 شهر ساوه بودند كه از اين ميان با استفاده از جدول كرجسي و مورگان و روش نمونه‌گيري خوشه‌اي مرحله‌اي 193 نفر از دانش ­آموزان به عنوان حجم نمونه در نظر گرفته شد. جمع‌ آوري داده‌هاي بر اساس سه پرسشنامه استاندارد عدم تحمل بلاتكليفي فريستون و همكاران (1994)، پرسشنامه رفتارهاي پرخطر (1992) و پرسشنامه پيوند والديني لاك و همكاران (2005) انجام گرفت. تجزيه‌وتحليل اطلاعات به دست آمده از اجراي پرسشنامه‌ها از طريق نرم‌افزار SPSS24 در دو بخش توصيفي و استنباطي (ضريب همبستگي پيرسون، و رگرسيون چندگانه) انجام پذيرفت. نتايج تحقيق نشان داد بين عدم بلاتكليفي و مؤلفه‌هاي آن با رفتارهاي پرخطر رابطه مثبت و معني‌داري وجود دارد. همچنين نتايج نشان داد بين پيوند والديني و رفتارهاي پرخطر رابطه منفي و معني‌داري وجود دارد. به‌طوركلي نتايج پژوهش نقش پيوند والديني و عدم تحمل بلاتكليفي را در پيش‌بيني رفتارهاي پرخطر را مورد تأييد قرار داد.