بررسي تأثير مؤلفه هاي يادگيري سازماني بر تعهد سازماني در فرماندهي انتظامي استان مازندران

ژوهش حاضر در پي بررسي تأثير مؤلفه‌هاي يادگيري سازماني بر تعهد سازماني در كاركنان فرماندهي انتظامي استان مازندران است. اين پژوهش از نوع توصيفي پيمايشي است كه به روش ميداني اجرا شده است. جامعه آماري پژوهش، كاركنان نيروي انتظامي استان مازندران است كه به روش تصادفي طبقه‌اي تعداد 390 نفر انتخاب شد. ابزار پژوهش، پرسشنامه محقق ساخته شامل 54 سؤال است. براي مطالعه پايايي پژوهش از روش آلفاي كرونباخ و براي روايي نيز از روايي صوري و محتوا استفاده شده است. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از روش‌هاي آماري توصيفي و آزمون‌هاي ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چندگانه استفاده شد. با توجه به اندازه ضريب همبستگي بين مؤلفه‌هاي يادگيري سازماني و تعهد سازماني و همچنين اندازه ضريب همبستگي 0/506 در فرضيه اصلي، يادگيري سازماني بر تعهد سازماني تأثير دارد. نتايج تحقيق حاكي از آن است كه نيروي انتظامي براي تحقق تعهد سازماني كاركنان بايد يادگيري را در حوزه‌هاي درون سازماني و تعاملات بيروني نهادينه كند.