برررسي تاثير زبان محاوره در دستور زبان فارسي

The study of speaking language effect on persian language

با توجه به شواهد فراوان در متون منظوم و منثوردرمي يابيم كه زبان مردم كوچه و بازار با زبان رسمي از آغاز ادب فارسي تا روزگار ما همواره همراه و هماهنگ بوده است و موجب خلق برخي از مسايل دستوري مانند اتباع، اسم صوت، تخفيف، قلب، ابدال و غيره گرديد كه در زبان رسمي و اداري بي سابقه است و هنوز پس از گذشت قرنها از پديد آمدن آن، همچنان در زمره زبان محاوره به شمار مي آيد و از سوي ديگر زبان محاوره در بخشهايي نظير: نشانه جمع، اعداد، مبهمات، منادا، واحد شمارش و غيره كه در زبان رسمي و فاخر كاربرد دارد، نكات تازه و بكري را به موضوعات دستوري افزوده و سبب تغييرات و دگرگونيهايي گرديده است كه در كتابهاي دستور بدان اشاره مي شود. در اين مقاله براي نشان دادن شمه اي از تأثير زبان محاوره در دستور زبان فارسي و با توجه به نقش برجسته شاعران معاصر در پيوند زبان رسمي و ادبي با زبان مردم كوچه و بازار سعي شد تا شواهدي از دوره هاي مختلف بويژه دوره اخير ارائه گردد.