نقش صنايع كوچك در توسعه اقتصادي- اجتماعي نواحي روستايي مورد: بخش مركزي شهرستان فريمان

امروزه با توجه به ضرورت توسعه فعاليت­ هاي غيرزراعي از جمله صنايع در نواحي روستايي­، صنايع كوچك به عنوان راهبردي جديد در توسعه روستايي و يكي از راه­هاي دستيابي به كاهش شدت فقر و بيكاري، جلوگيري از مهاجرت روستاييان و تعديل شكاف موجود بين درآمد خانوارهاي روستايي و شهري مورد توجه است. در اين مقاله تلاش گرديده تا به بررسي نقش صنايع كوچك در توسعه اقتصادي - اجتماعي نواحي روستايي بخش مركزي شهرستان فريمان پرداخته شود. روش تحقيق توصيفي و تحليلي است. جامعه آماري تحقيق شامل 1587 نفر از خانوارهاي روستايي ساكن در بخش مركزي فريمان بوده كه براساس فرمول كوكران، نمونه­اي به تعداد 270 نفر از سرپرستان خانوار انتخاب شده است و از اين تعداد به روش تخصيص متناسب، 153 خانوار از شاغلان در بخش صنعت و 117 خانوار از شاغلان در ساير بخش­ها به صورت تصادفي سيستماتيك انتخاب گرديد. داده­هاي حاصل از پژوهش، با استفاده از نرم افزار SPSS و به كمك آزمون­هاي آماري پارامتريك و ناپارامتريك تجزيه و تحليل شده است. نتايج نشان داد صنايع كوچك با ايجاد فرصت­ هاي شغلي جديد، تداوم شغلي­، افزايش درآمد­، تمايل براي ماندگاري در روستا، كاهش مهاجرت به شهر و افزايش سطح تحصيلات در فرآيند حصول توسعه اقتصادي روستاهاي مورد مطالعه نقش داشته است. همچنين اينكه، صنايع كوچك در پنج متغير درآمد، ايجاد فرصت ­هاي شغلي جديد، تداوم شغلي، بيمه و انگيزه ماندگاري، بيشترين تأثيرات را در نواحي روستايي منطقه مورد مطالعه داشته است.