اثرات دانش بومي بر توسعه دهستان ميانكوه شرقي با تأكيد بر اقتصاد دامداري

كشاورزي و دامداري بزرگترين منبع اشتغال در دهستان ميانكوه شرقي است. امرار معاش اكثر خانوارهاي منطقه نيز وابسته به كشاورزي و دامداري، و عمدتا به طور سنتي است. اين منطقه داراي يك ميراث بسيار غني از كنترل سلامت سنتي و پرورش حيوانات است كه از زمان بسيار قديم كاربرد زيادي داشته و هنوز هم مورد استفاده قرارمي­گيرد. دانش بومي و شيوه­هاي سنتي مختلف در اين زمينه در توليد لبنيات، پرورش گوسفند، بز و گاو كاربرد زيادي دارد. اين دانش شامل مجموعه­ اي از تجربه ­ها و دانش يك گروه قومي مشخص است كه پايه و اساس تصميم­گيري در رابطه با مشكلات و چالش­هاي مردم محلي است. هدف اين مطالعه، بررسي اثرات دانش بومي بر توسعه پايدار بومي- محلي با تأكيد بر اقتصاد دامداري است. جامعه آماري شامل خانوارهاي دامدار دهستان ميانكوه ­شرقي (514 =N) است. 103 سرپرست خانوار با استفاده از نمونه­ گيري تصادفي ساده به عنوان نمونه انتخاب شد. ابزار گردآوري داده ­ها و اطلاعات پرسش­نامه است. براي تجزيه و تحليل داده­ها، از دو روش آمار توصيفي و آمار استنباطي (آزمون t تك­نمونه­اي، مدل ­رگرسيون و تحليل­ مسير) استفاده شد. نتايج يافته­هاي تحقيق نشان داد، ميزان بهره ­گيري، اعتماد و آشنايي به دانش بومي از سوي دامدارن در سطح مطلوبي قرار دارد. در رابطه با تأثير دانش بومي بر توسعه پايدار بومي- محلي، با توجه به سطح معني ­داري 000/0، مي­توان گفت كه دانش بومي اثرات مثبت و معني­داري بر كليه ابعاد مورد نظر داشته است. از بين ابعاد توسعه پايدار بومي- محلي، بعد ساختار اقتصادي با ضريب 0/450 بيشترين اثر كلي را داشته است. به طوري كه در اثر كاربرد دانش بومي دامداران در زمينه اقتصاد دامداري از طريق تغذيه طبيعي دام، نگهداري از نوزادان دام، جلوگيري از بيماري دام­ها و كاهش تلفات دام­ باعث استحكام و تقويت اقتصاد دامداري شده و زمينه ايجاد اشتغال، افزايش درآمد و افزايش توليدات دامي را فراهم كرده است. كمترين اثر كلي مربوط به بعد محيطي با ضريب 0/056 است. بنابراين مي­توان گفت كه بيشترين ميزان كاربرد و استفاد از دانش بومي از سوي دامداران نمونه در زمينه ­هاي ­اقتصادي بوده است.