تحليل جامعه‌شناختي از وقوع جنبش مشروطه در ايران با استفاده از نظريه "فشار ساختاري" اسملسر

در اين مقاله كوشيده‌ايم تا با استفاده از نظريه "فشار ساختاري" اسملسر، به تبييني جامعه‌شناختي از جنبش مشروطه دست يابيم و ضمناً با اين محك تجربي، نظريه مذكور را ارزيابي نماييم. بدين منظور و در اين چهارچوب نظري، زمينه‌هاي مساعد ساختاري براي بروز جنبش مشروطه؛ فشارهاي ساختاري (اقتصادي، سياسي و ايدئولوژيك) ناشي از اين زمينه‌ها بر سه قشر اصلي دخيل در جنبش(يعني بازاريان، روشنفكران و روحانيان)؛ نشانگان شكل‌گيري باورهاي همگاني‌شده نزد مشروطه‌خواهان حول چيستي، چرايي و چگونگي برون‌رفت از بحران‌هاي ساختاري موجود؛ حدوث برخي رخدادهاي تحريك‌كننده (شتاب‌زا)؛ بالفعل شدن پتانسيل بسيج با مؤلفه‌هاي سه‌گانه رهبري، منابع و ارتباطات؛ و مآلاً ساختار دستگاه سركوب و عملكرد آن در كنترل مشروطه‌خواهان بسيج شده مورد بررسي تاريخي قرار گرفته‌اند. در نهايت و با تكيه بر دستاوردهاي اين تحقيق، با رويكردي انتقادي، نظريه فشار ساختاري را ارزيابي نموده‌ايم.

فاقد چكيده مي باشد