نقش سرمايه روان‌شناختي در ارتقاي كارآفريني روستايي استان آذربايجان‌ شرقي

توسعه ­ي كارآفريني روستايي پتانسيلي براي كمك به تنوع ‌بخشي به منابع درآمد و اشتغال روستايي است كه فرصت‌هاي مناسبي را براي كاهش مخاطرات معيشتي و ماندگاري در مناطق روستايي فراهم مي‌كند. دراين ‌ارتباط، سازوكار سرمايه ­ي روان‌شناختي يكي از جنبه­ هاي مهم در تقويت كارآفريني روستايي است. هدف اين مقاله بررسي نقش سرمايه­ ي روان‌شناختي در تقويت كارآفريني روستايي در استان آذربايجان شرقي است. اين تحقيق از نوع كاربردي و به روش توصيفي- تحليلي است كه با استفاده از روش پيمايش انجام‌شده است. جامعه­ ي آماري پژوهش 2365 كارآفرين روستايي ساكن در 328 روستا بوده كه درسال 1395 توسط اداره كل تعاون، كار و رفاه اجتماعي استان آذربايجان شرقي شناسايي شده است. با استفاده از روش نمونه­ گيري تصادفي ساده، تعداد 410 كارآفرين روستايي و روستاييان عادي (205 نفر كارآفرين و 205 نفر غير كارآفرين) به­ عنوان حجم نمونه انتخاب گرديد. مطالعه پرسشنامه راهنما در منطقه مشابه جامعه آماري با تعداد 40 پرسشنامه صورت گرفته و در پي آن روايي صوري پرسشنامه توسط متخصصان مورد تأييد و پايايي آن نيز با استفاده از فرمول كرونباخ آلفا، براي بخش ­هاي مختلف پرسشنامه تحقيق 0/89 الي 0/91 محاسبه شد. نتايج حاصل از آزمون همبستگي اسپيرمن نشان داد كه تمامي متغيرهاي تحقيق با تقويت كارآفريني رابطه­ ي مثبت و معني ­داري دارد. همچنين در آزمون رگرسيون چندگانه­ ي خطي متغيرهاي اميدواري، اعتمادبه‌نفس، خودكارآيي، خوش­بيني و تاب­آوري توانايي تبيين 0/88 درصد از تغييرات متغير تقويت كارآفريني را دارد.