الگوي توسعه كارآفريني در مناطق روستايي شهرستان خوي با رويكرد الگوسازي ساختاري تفسيري

تحقيق حاضر به طراحي و تبيين مدل كارآفريني مستقل روستايي براي مناطق روستايي شهرستان خوي با استفاده از تكنيك الگوسازي ساختاري تفسيري پرداخته و براي دستيابي به اين هدف از روش تحقيق آميخته استفاده شده است. به اين ترتيب كه ابتدا با روش دلفي از طريق نظرخواهي از 18 تن از خبرگان كارآفريني محلي طي سه مرحله، عوامل مؤثر در كارآفريني مستقل روستايي شناسايي و طبقه ­بندي گرديد، سپس پرسشنامه طراحي شده در اختيار 83 تن از دهياران و شوراهاي اسلامي روستاها با توجه به آگاهي، قابليت دسترسي و تمايل به مشاركت قرار گرفت و در ادامه با استفاده از نرم­افزار SmartPLS روايي و پايايي مدل اوليه محاسبه شد و در انتها با استفاده از نظرات 10 تن از كارشناسان محلي در زمينه كارآفريني در محيط نرم افزار ISM مدل كارآفريني مستقل روستايي منطقه مورد مطالعه ترسيم گرديد. نتايج به دست آمده نشان داد كه از ميان عوامل زيرساختي، اقتصادي، نهادي، مشاركتي، فردي و نظام­هاي حمايتي شناسايي شده، "عوامل زيرساختي" مستقل­ترين عنصر (زيربنايي­ترين عنصر) و عوامل فردي و مشاركت روبنايي­ترين عنصر (وابسته­ترين عنصر) در مدل كارآفريني مستقل روستايي منطقه است. اين مدل علاوه بر اينكه ديد كلي از عوامل تشكيل دهنده سيستم كارآفريني مستقل روستايي در اختيار مسئولين ذيربط قرار مي­دهد، توالي و اولويت اقدامات لازم در زمينه توسعه كارآفريني روستايي را نيز در اختيار آنها مي­گذارد. نتايج اين تحقيق مي­تواند به عنوان الگويي براي برنامه­ ريزي­ هاي آتي در زمينه كارآفريني روستايي در منطقه مورد مطالعه باشد كه در صورت استفاده از يافته­ هاي تحقيق در زمينه منابع و زمان صرفه ­جويي­ هاي زيادي را براي ارگان­ هاي تصميم ­گيرنده خواهد داشت.