تحليل زبان دعا

زبان دعا ازعناصر مشترك و مهم همة انسان ها و فرهنگ ها است و جايگاه ويژه اي در فرهنگ شيعي دار د . اين زبان منشأ فطري و تاريخي به قدمت تاريخ انسان دارد و ترجمان دعاي حقيقي بوده و ارتباط خاصي بين فقير محض و غني مطلق، خداوند متعال، برقرار مي كند. حقيقت زبان دعا ويژگي هايي به اين زبان بخشيده است كه آ ن را از ساير زبان ها ممتاز كرده و به زبان عرفان نزديك مي كند. در اين مقاله حقيقت زبان دعا مورد تحليل قرار گرفته و ضمن بهره فراوان از ادعيه پيشوايان دين اسلام به وي ژ ه ادعيه امام سجاد (ع) در صحيفه سجاديه به ويژگي هاي زبان دعا اشاره شده است.

فاقد چكيده مي باشد