تحليل عوامل مؤثر بر توسعه ي اكوتوريسم در نواحي روستايي شهرستان زنجان مورد: روستاهاي دشت سهرين

توسعه روزافزون گردشگري به همراه بسط و گسترش مفاهيم توسعه پايدار در اواخر دهه 1980 ميلادي منجر به شكل­ گيري مفهوم توسعه پايدار گردشگري گرديد و توجه به رويكردهاي مربوط به پايداري در رأس برنامه ­هاي مربوط به توسعه گردشگري قرار گرفت. پايداري در فعاليت­ هاي گردشگري امروزه به عنوان رويكردي بنيادين جهت توسعه فعاليت­ هاي مربوط به گردشگري، به گونه ­اي كه بدون تخريب محيط زيست باشد، مورد پذيرش عام قرار گرفته است. پژوهش حاضر از نظر ماهيت از نوع پژوهش­ هاي كمي محسوب مي­شود. نوع تحقيق كاربردي و روش تحقيق توصيفي-تحليلي است؛ روش گردآوري اطلاعات به صورت كتابخانه ­اي و ميداني با استفاده از ابزار مشاهده و پرسشنامه بوده است؛ جامعه­ ي آماري تحقيق شامل 50 نفر از محققان، كارشناسان و مسئولان داراي آشنايي با منطقه اكوتوريستي دشت سهرين زنجان بوده است. به منظور تعيين عوامل مؤثر بر توسعه اكوتوريسم در مناطق روستايي از آمار توصيفي و استنباطي (مدل هكمن) استفاده شده است. نتايج نشان مي­دهد، عوامل زيرساخت، توان­ هاي محلي، سياست ­گذاري و تبليغات با ايجاد شرايط مناسب، زمينه شكل ­گيري توسعه اكوتوريسم را در محدوده مورد مطالعه به همراه داشته باشد.