تبيين ظرفيت اجتماعي پذيرش گردشگري در مناطق روستايي مورد: روستاي مصر در شهرستان خور و بيابانك

از اصول مهم مديريت مقاصد گردشگري در مناطق روستايي، سنجش ظرفيت اجتماعي پذيرش گردشگري است. در اين ميان نگرش جامعه محلي و سنجش شاخص­هاي اجتماعي و همچنين تبيين مدل ظرفيت اجتماعي، در برنامه ­ريزي آتي و گردشگري پايدار روستايي حائز اهميت است. روستاي مصر واقع در شهرستان خور و بيابانك استان اصفهان، از مقاصد گردشگري كويري محسوب مي­شود كه از يك دهه پيش مورد توجه گردشگران و برنامه ­ريزان قرار گرفته است. با توجه به رشد فعاليت ­هاي گردشگري، چالش­هايي در ارتباط با رضايت­مندي، تبادلات اجتماعي و روند رشد گردشگري در آينده روستا مطرح شده است. در اين پژوهش به سنجش ظرفيت اجتماعي و وضعيت جامعه ميزبان از ديدگاه پذيرش فعاليت­هاي گردشگري و تبادلات اجتماعي با گردشگران پرداخته شده است. از طريق روش كيفي نظريه بنياني، داده­ هاي پژوهش از مطالعات ميداني و مصاحبه ­هاي عميق گردآوري شده و پس از طي مراحل كدگذاري باز، محوري و انتخابي، مقوله­ هاي كلان تعيين و مدل ظرفيت اجتماعي تدوين شده است. نتايج نشان داد جامعه بومي به دليل احساس نياز به گردشگري و داشتن ذهينت اقتصادي، به كارآفريني در گردشگري روي آورده و مشاركت فعال دارد و به دليل اثرات منفي محدود و حفظ منابع محيطي، با گردشگران تبادلات اجتماعي نسبتاً مطلوبي دارند. همچنين، با وجود خطرات بالقوه توسعه فعاليت­ هاي گردشگري و داشتن ابهام در پايداري اقتصاد گردشگري، با احتياط و نگراني از آينده و روندهاي آن، به فعاليت­هاي گردشگري ادامه مي­دهند.