سنجش نابرابري خدمات در روستاهاي هدف گردشگري شهرستان فيروزآباد

پيامد توجه گسترده به گردشگري روستايي در دهه هاي اخير، برنامه ­ريزي براي جلوگيري از توسعه­ ي ناموزون مقاصد گردشگري ضروري است. اين پژوهش كاربردي است و با استفاده از روش پژوهش توصيفي- تحليلي به سطح­بندي سه روستاي هدف گردشگري بخش مركزي شهرستان فيروزآباد (شامل روستاهاي روزبدان، آتشكده و موشكان) پرداخته است. مبناي اين پژوهش، بهره ­گيري از 52 پارامتر در قالب 10 شاخص اقتصادي، جمعيتي، سياسي- اداري، آموزشي، بازرگاني و خدمات، ارتباط و حمل و نقل، بهداشتي - درماني، خدمات زيربنايي، زيرساخت گردشگري و فرهنگي- گردشگري بوده است. تحليل داده ­ها با بهره‌گيري از مدل تلفيقي موريس و تكنيك تحليل سلسله مراتبي انجام شده است. نتايج تحقيق نشان مي دهد، روستاي موشكان و روستاي روزبدان به ترتيب حائز بيشترين و كمترين ميزان برخورداري از شاخص‌هاي توسعه گرديده است. همچنين، بيشترين نابرابري مربوط به شاخص سياسي- اداري و كمترين نابرابري مربوط به شاخص خدمات زيربنايي بوده است. اين نتايج بيانگر وجود نابرابري در توزيع امكانات و خدمات بين روستاهاي هدف گردشگري اين بخش و نشان­دهنده­ي لزوم توجه به اين روستاها است.